Imbir świeży

Korzenie i kłącza przyprawowe

Świeży korzeń imbiru. Świeży składnik aromatyczny używany na końcu obróbki lub do marynat.

Co to jest

Świeży imbir to jadalne kłącze Zingiber officinale, używane jako aromatyczna przyprawa i warzywny składnik smakowy.

Świeży imbir jest soczystszy, bardziej cytrusowy i ostrzejszy niż suszony imbir mielony, który ma cieplejszy, bardziej skoncentrowany profil.

Potocznie mówi się „korzeń imbiru”, ale botanicznie używana część jest kłączem, czyli podziemną łodygą.

Smak i tekstura

Pikantny, cytrusowy, lekko słodkawy i korzenny.

Świeży, cytrusowo-korzenny, lekko żywiczny i pieprzny.

Świeży miąższ jest jędrny, soczysty i włóknisty; stary imbir staje się bardziej suchy i łykowaty.

Świeży imbir daje wyraźne pieczenie i uczucie ciepła dzięki związkom takim jak gingerole; podczas ogrzewania profil zmienia się i staje się łagodniejszy, bardziej korzenny.

W kuchni

Do czego używać

Do tikka masala, curry, kremu z dyni, ramen shoyu, butter chicken i yakisoby.

Przygotowanie

Umyj, w razie potrzeby cienko obierz łyżeczką lub nożem i zetrzyj, posiekaj albo pokrój zgodnie z przepisem.

Młody, czysty imbir można czasem użyć ze skórką, zwłaszcza w plastrach do bulionu; starszą grubszą skórkę zwykle się usuwa.

Jadalny jest miąższ kłącza; skórka technicznie także, jeśli jest czysta i cienka.

Woda i nawodnienie

Świeży imbir zawiera dużo wody, więc po starciu oddaje sok i aromat do marynaty, sosu lub bulionu.

Rozpuszczanie i rozpraszanie

Aromatyczne związki częściowo przechodzą do wody i tłuszczu, dlatego imbir działa zarówno w bulionie, jak i w podsmażanej bazie curry.

Temperatura i ogrzewanie

Smaż krótko na umiarkowanym ogniu, żeby go nie przypalić; do bulionu można dodać plastry wcześniej i gotować dłużej.

Ilość i przeliczenia

Najlepiej podawać gramy; łyżeczka startego imbiru jest wygodna, ale masa zależy od wilgotności i ubicia.

Najczęstsze błędy

Najczęstsze błędy to przypalanie drobno startego imbiru, używanie bardzo starego włóknistego kłącza i zastępowanie świeżego mielonym 1:1.

Bezpieczeństwo, alergeny i dieta

Umyj przed użyciem i odrzucaj fragmenty z pleśnią lub mokrą zgnilizną.

Imbir nie jest jednym z 14 obowiązkowo deklarowanych alergenów Annex II UE.

Indywidualne reakcje są możliwe, ale imbir nie należy do unijnej listy 14 obowiązkowych alergenów.

Czysty świeży imbir jest roślinny, odpowiedni dla wegan i naturalnie bez glutenu oraz laktozy.

Brak typowego alergenu w standardowej postaci składnika.

Wegańskie Tak Wegetariańskie Tak Bez glutenu Tak Bez laktozy Tak

Informacje dietetyczne i alergeny mają charakter pomocniczy. Przy alergiach zawsze sprawdzaj etykietę konkretnego produktu.

Przechowywanie i świeżość

Jak przechowywać

UC Davis zalicza świeży imbir do produktów przechowywanych w temperaturze pokojowej; w domu trzymaj go sucho, chłodno i przewiewnie, a po rozkrojeniu zabezpiecz przed wysychaniem.

Czas dobrej jakości zależy od świeżości i warunków; zużyj zanim stanie się bardzo miękki, mokry lub spleśniały.

Jak poznać stan produktu

Świeży imbir jest twardy, soczysty po przekrojeniu i intensywnie pachnie.

Pleśń, mokra miękka zgnilizna, fermentacyjny zapach i rozległe zapadnięcia oznaczają zepsucie.

Dłuższe przechowywanie

Można go zamrozić w całości lub po rozdrobnieniu; po rozmrożeniu najlepiej nadaje się do gotowania.

Wartości odżywcze

USDA FDC 169231 podaje 80 kcal, 1,82 g białka, 0,75 g tłuszczu, 17,8 g węglowodanów, 2 g błonnika i 1,7 g cukrów na 100 g.

Typowa porcja kulinarna jest mała, więc najważniejsza jest funkcja aromatyczna, ale tabela odnosi się do surowego świeżego kłącza.

Wartości na 100 g.

Kalorie 80 kcal
Białko 1,82 g
Tłuszcz 0,75 g
Węglowodany 17,8 g
Błonnik 2 g
Cukry 1,7 g
Sól 0,03 g

Odmiany, formy i wybór

Całe świeże kłącze, plastry, julienne, drobna kostka, starty imbir i pasta.

Starty imbir oddaje aromat najszybciej, plastry działają wolniej w bulionie, a większe kawałki łatwiej wyjąć po gotowaniu.

Wybieraj ciężkie, jędrne kłącza z gładką skórką i bez miękkich plam.

Pochodzenie i produkcja

Kew wskazuje naturalny zasięg Zingiber officinale od wschodnich Himalajów po południowo-centralne Chiny.

Dziś uprawiany w wielu regionach tropikalnych i subtropikalnych Azji, Afryki, obu Ameryk i Oceanii.

Kłącza wykopuje się po osiągnięciu odpowiedniej wielkości, myje, sortuje i sprzedaje świeże albo suszy do dalszego przetwarzania.

W Polsce dostępny całorocznie jako świeże kłącze, imbir mielony, marynowany i w pastach.

Imbir był jedną z najwcześniej handlowanych przypraw azjatyckich i od stuleci jest używany w kuchniach Azji oraz Europy.

Zamienniki i powiązane

Imbir mielony daje inny, bardziej suchy i skoncentrowany profil; galangal jest bardziej cytrusowo-kamforowy.

Dobrze łączy się z czosnkiem, kolendrą, chili, sosem sojowym, kokosem, kurczakiem i dynią.

Wróć do wszystkich składników